Kötürüm Şehrin Kapıları

Sevda gibi taşıdım içimde Bir tomurcuğun gerilimini Kavgam Güzel günler içindi Kimi zaman Bir törpü gibi iner sevdama Şimşeğin dalına, şiirin kanadına Nice dev uykulardan Bataklıklardan geçip geldim de Takılıp kaldım işte Kötürüm şehrin kapılarına Evrensel bir türküydüm Bir çiçek köpüğüydüm Mutluluğun ve hüznün ayrımında Bir elma tadında ve ansızın Merihte Öylesine yansırdı hızım Dağ eteklerine, sulara Evren denizlerini aşıp geldim de Takılıp kaldım işte Kötürüm şehrin kapılarına Bu "Sesini Kaybeden Şehir" Gözlerini ve umutlarını Bu mavisiz Şiirsiz Yüreksiz şehir Aslında bilirim aptallığın toplamını Bilirim Taşa dönüşen insanı Her taş biraz çimendir ve bahar yeli Her karanlık biraz ışıktır, biraz ışığın anlamı Ve ey kötürüm şehrin kapıları! Yine de bir sevda gibi taşıyacağım İçimdeki tomurcuğun gerilimini Kavgamı Güzel günlere adıyacağım