Vadideki Zakkum

Uyandı ışık ona bakarken Bir de görseydi gözlerini Göremedi yazık oldu zakkuma Göremedi yüzler yüzünü Ürpertici bir çığlık arkasından Loş ve süreksiz yağmurlar destekçisi Demek bilmiyorsun Elbette kurtulacak zakkum Nazar değecek soğuk alevlerin uçları dokunduğunda Gözlerde sıra bu sefer Üzerini örttün ıslanan toprakların Lazımdı kuru eller Duvarlarda gölgeler fazlaca, sayılmıyor Emin değil kendisinden Neden sarar etraflarını çıkmazlar? Girdaplarına kapıldım sarmaşıkların Ülke ülke dolaştırdılar sorularımı Lakin kandıramadılar onları Devam ettikçe kayboldu yollar,çıkmazlar En tehlikeli anında verdim gözyaşlarımı Nasihat olamadı zalim zakkuma Kirlendi tüm anılarım Tekrar yaşattım onları Unutturacak bir şey mi buldum sandım? Cevapların içinde titrerken yalnızlığım Bilmeliydim bir hata daha yapacaktım Unutmalıyım Güz aylarında yalvardım güneşe Ünlem işareti vardı cümlelerimin olumsuzdu, değiştiremedim Lavanta mavisi bitmişti gökyüzünde Dağarcığım sığındı kalemime Ezdim düşüncelerimi, anılarımı hatırladım tekrar, acıttı Nerede düştü zakkumum bilmiyorum