Kurgu

Sen istediğin kadar tohum at,sürüp havalandır toprağı sen istediğin kadar yağmur gözle,yolunu çevir suların kazma vur,emek harca,dişe diş kavgaya gir,ter akıt sen istediğin kadar koşum yenile,damızlık değiştir yine elinden alsın bir el,yine bölsün çoluk çocuğun payını yine bir avuç kum kalsın,sel geçip gittikten sonra taş bağlanmış da yine dibine atılmış gibi ol bir kuyunun yine de ki:'Bu yıl olmadı,ne yapak,belki gelecek yıla' Söyle istediğin kadar,söz geçiremeyeceksin ellerine bir gün iş görmeyi öğrendikleri gibi öğrenecekler düşünmeyi de alınyazısını da alt üst edecekler,yalnız toprağı değil yalnız tohumu değil öfkeyi de öğütecekler o zaman bir hesaplaşma saati olacak her akşam kurdukları