Mutluluk

Hani bazan düşünürsün ya, Bütün ruhuna zift gibi fikirler yapışır... Sonra birden Herşey kaybolup kaçar senden, Uzak bir yerlere devrilircesine... Ve bir mahsen karanlığı kaplar ruhunu Dehşet verici bir ıslaklık İnsan olmaktan çıkıp Dipsiz bir kuyuya düşmüş gibi olursun... Meyhanelerde tek başına kalırsın, Titreyen parmağın masada şekiller çizer Ve başın, Parmağının çizdiklerini daha yakından, Daha yakından görmek ister gibi Düşer, biraz daha masaya doğru düşer... İri ter taneleri parlar alnında Ve göz çukurlarının etrafı Kırışıklarla dolar... Ama sen hissedemezsin Görsen kendini o an aynada Ancak kendinden nefret edersin! .. Güya, Mutluluğu arıyor Bir an önce ona kavuşmak istiyorsun... Mutluluk nedir, biliyor musun? .. Ormanda mantar arar gibi, El yordamıyla İki büklüm sürünerek aramalı mutluluğu... Ve birgün bulduğunda Yalnızlığın zehrinden bıkmışken Aşkın ıstırabına yakalanırsın İşte o zaman belki de Onca yürüdüğün yoldan sonra Yine başladığın noktaya varırsın! ...