Ayşe

İtiraf ettim kendime, seviyormuşum meğer diye Sonrada güldüm halime, çocukmusun oğlum diye Meğer hep çocukmuşum büyümemişim kalmışım Hiç farkına varmamışım daha sanki on beş yaşım Ayşem ayşem ayşem gül ayşem güldür ayşem Ayşem ayşem ayşem yolun ecelimdir ayşem Ayşem ayşem ayşem gurbetten dönüşüm ayşem Ayşem ayşem ayşem rüzgarım gönlüm gül ayşem Ayşe mutlu biten bir masal, madalyonun güzel yüzü Hem kontes hem köylü kızı, ah ne diyeyim peri kızı Ben seni sevdim sen beni sevmesende olur Zaten tek aşk budur Ama yinede Hadi neyse