Вячеславу Иванову (Бальмонт)

К Константин Дмитриевич Бальмонт
0 Altın Yaprak
Когда умолк вдали тяжелый шум лавин И снова свиделась вершина гор с вершиной, Над побелевшею притихшею равниной Был уцелевший я. И в днях я был один. Но если в Вечности я зябкой стал былинкой, Всех милых потерял, — я не скорблю о них, А чую, как вверху снежинка за снежинкой, Беззвучные, поют многолавинный стих. |Год не указан

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.