Zaman

Zaman bir nehir gibi akıp gitti Tüm hayatlar tükendi Heyecanlar bir günde bitti O dinmedi, günleri ise hiç bitmedi Ben nehrin yanında bir çınardım Güçlü, asil ama bir o kadar da yaşlı Yaşlı, yıllara ağlamakta; Yaşlı, kaybolanlara feryatta. Sen nehrin üstünde bir saldın Sağlam, kararlı; ama dümensiz Savrulmakta, bilmedik zamanlara, mekânlara Savrulmakta, geçmişi nefretle anmakta Gölgemden ayrıldığında yazdı Senden sonra güneşim uykuya daldı Yapraklarım, sen gittin soldu Sonbahar acı, yapraklarım toprağa kondu