Söndüm

Bakışlarındaki kıvılcımla alev aldı o dev gibi çınarları bile tutuşturan uykusundan uyandırdığın yorgun sevdam. talihsizlikler haritasında iklimsiz üşüyen yemyeşil çayırlarım cayır cayır solarken, nerden bilirdim o sahte gözlerinde yanarak kanayacağımı. seni toprağıma düşecek son damla sanıp güneşe küstüğümden beri, kapkara bir dünya çıktı karşıma. Şimdi ne zaman bir itfaiye sireni duysam içinde ata sözlerinin kül olduğu, yanmış ve yanlış zamanların felaketzedesi yüreğimle hep sevgilere sönüyorum.