Alacakaranlık Orman

Alacakaranlık bir ormanda Yürüyorum kimsesiz ruhlarla birlikte Kurumuş yaprakların çıkardığı O tatlı ses eşlik ediyor Yitik ruhlarla birlikteki gezime Arada bir yeni kuruyan Yapraklar ekleniyor yerdekine Başımın üzerinden süzülerek diğerlerine doğru Rüzgar yine hırpalamış olmalı diyorum dalları Çatırtısına kulak vererek; Sanki dallar yapraksız kalınca Üşüyeceklermiş gibi... Küçük kara bir köpek çıkıyor karşıma Kuyruğu kıvrım Diz çöküyorum ona doğru Usulca ürkütmeden Hemen koşup geliyor yanıma Aşağıya sarkmış kulakları Dikilen kuyruğu ile; Kömür karası küçük gözleriyle Gözlerime bakıyor Arada bir minik dilini çıkarıp Yalıyor avuçlarımı Ne güzel şey diyorum kendi kendime Yalnızlığımı bir süre de olsa Paylaşacak birini buldum Derken Ayaklanıp devam ediyorum Önümde yitip giden patikayı Bakıyorum arada bir arkama O da geliyor peşimden O da kim?.. Demeyin canım Yalnızlılığımı, yalnızlığıyla paylaştığım; Küçük sevimli kara köpek Minicik patileriyle Patikada ilerliyor sık sık adımları ile Bana yetişmek istercesine Ben de sık sık adımlıyorum yalnızlığımı Deli kız alacakaranlık ormanda Seninle paylaşmak için