İnşaat Saatleri

istanbul'un bütün satrançları oynandı! tüysüz bir oğlan bacağına benziyorsu akdeniz mavi dudaklarıyla yosunları öpen bir sarışın savaştı beni bile aşan o gizem. Bilmem ki nerelere gizlesem hayatımı / diye diye / yükseldim yükseldim alçaldım yükseldim alçaldım da güzeldi alçaktı yüzümün orta yerinde bir bıçak gibi saplı duran sevdalarım. Anlarım ben, anlat diyordu gece edebiyatsızlık olur-olacak suyun o palamar kafatasını kayalıktan gözkapaklarıma deydirince, ve donunu içki kadehleri ve doktorlar ve savcılar ve sadakatlerle şevkatler ansızın indiriverince bir yağmur dururdu, hep, bilirdim, denizin derinliklerinde, hiç yağmayacak, ipince. istanbul'un bütün briçlerinde sanzotu var! bütün felsefeler geçecek bütün satrançlar bütün briçler... bize bir tek hasret ve ihanet kalacak, inan bize bir tek, hüzün imgeli sevinçler! baş- kaldıra- cağız! başımızın üstünde şekilden şekile girecek serseri anlamlar yaşıyan yıldızlar delikanlı bir güç taşıyan tanrılar ve onlara ait çocuksu bir gülüş taşıyan kocaman bir ağız! yır- ta- cağız! yangınlara bilmemkaç kilometre kala binip kandan yaratılmış ölü dev bir çakala ve tutunup yelelerine ve tutunup koltukaltı kıllarına sahipsizlik'in, ahlak'sızlığın kudret denen o şahane cesedin çenesine doğru tır- ma- na- cağız! bir sözcük bile edemeden darmadağın kapanıverecek o yapış yapış ağız! ağzın o ağulu, ebruli boşluğuna yeni bir çağ inşa eder gibi sıçacağız!