O Kadar Güldü Gül de

kadınım benden kaldı şuaya, bir ölü basil gibi, zencefil kokan butlarında bulut dadanmış esrar epriyen salgıları artık benden daha dün ve benden daha uzak, adalardık, tadına kaçtık, siyah ellerin kimi nereye koyduğu efsanesi gözümün tekiyle tutuşturdum delikanlının yüzünü yürüdük sonra, çok unutulmuş bir haykırışa doğru caddeler sokaklara çocuk muamelesi yaparken ve istanbul dönüşmemişken henüz erkeğim benden kaldı efsuna, bir ölü virüs gibi, tepemizde kamikaze ışıkları yeniden kanadı vücudumun o an bir tarafı yeniden kanadı vcudumun kopuk, bensiz ay, kenti ezberlemeyi hatırlatan çok şey oldu ve ağaç yapan adamın intiharını yazan şair ne kadar yaşlanmışsak, o kadar güldü gül de üstü örtük maceraperest tülden yürüdük uykunun memebaşlarında valsli bir veda ne düttürüambos şarkıları ne de emelimde bir şeytan yumurtası gibi ateş ateş eriyerek geldi içime kenti ezberlemeyi hatırlatan çok şey oldu ve biz ne kadar sevişmişsek, o kadar güldü gül de 18.mayıs.1990