Hiç Sıkılmam Ki Ölmekten

Kapımda ayak sesleri Hiç bitmeyen bir sevdaya nöbet tutuyor Fakat bilmezler ki bu adam Sebepsiz dışarı çıkmıyor. Öyle ya... Ya siz sıkılacaksınız beklemekten Ya da ben sıkılacağım sıkılmaktan Fakat yine de bahsetmeyeceğim Dışarıya çıkmaktan Ama olsun, çekilirim bir kenara öylece Bir sevda masalı daha yazarım kendimden Kendime aşık olur ve kendimi öldürürüm Tekrar diriltip tekrar aşık olurum Hiç sıkılmam ki ölmekten. O da olmadı... Bir avuç kalp sunarım size, çirkinlikten yoksun Ya kanıp gidersiniz sevinçten Ya da bir şair oluverirsiniz aniden Bir yanıma kan tükürürüm o zaman Bir yanıma gözyaşı... Ama yine de sebepsiz çıkmam dışarı.