Sen Olsaydın Yapmazdın, Biliyorum

Simdi ben sana 'gitmek' ten bahsediyorum Ya da 'gelmemek' ten Sen İstanbul'da bir gün batımı kırgınlığıyla Bir umut arıyorsun anlattığım uçarı aşk masallarında Kırık, uzak düşlerimden başka bir düş yaratıyorsun kendine Ve benim gözyaşlarıyla saklanmış Bitmeyen savaşlardan bezmiş cengaverler zamanından yadigar insafsızlığıma Bir mum yakıyorsun -hiçbir dua iliştirmeden- O büyük inançsızlığınla En derin inancını uyandırıp bana 'gel' diyorsun Ve ben sana 'hayat' tan bahsediyorum Gözlerindeki inatçı meydan okumanın Nerelerden geçtiğini ve derinliğini Ancak tahmin edebilecek olan ben Sana kahramanlık şarkıları söylüyorum. Ve sen beni ciddiye alıyorsun ya Issız Beşiktaş sabahları kadar derinden İnanıyorsun ya her söylediğime Gittiğim her yerde biraz daha yalnız kalıyorum Seni bin beter yalnız bırakarak. Ve beni en çok yaralayan, Sen olsaydın yapmazdın biliyorum