Sesim Rüzgarın Uğultusunda

Çınlıyor yüreğimde gözlerinin sesi Sesin sesimde dolaşan ayak izi Of ulan of sevgilim İstanbul un sekizinci tepesi yüreğin Tepede bir gül gülüşlerin koklamak için nefes nefeseyim Işıktan askerlerin var İstanbul da biliyorum komutan sensin İnsanlıktan çıkayım senin emrinde bir sokak lambası olmak dileğim Sesim sana vurgunum her buluşmada ayrı bir aşkı bulduğum Sensiz seni yaşamak yalnızlığımdır başımı koyduğum Zor değil sigaram senin gibi yanıp yanıp köz olup kor olup yanmak Her gün pişiyorum dibimde özlemlerden oluşur tortu tornak Ya kadehim sana ne demeli sen bana ben sana boşalırken geceleri Kim daha dertli kim daha anasonlu kim daha yakıcı söylenmeli Her gece uykularımı satarken mısra mısra pazarlarda Adını isyanımla yazıyorum tüm soğuk duvarlara Sesim sesinle karışıyor rüzgarların uğultusunda Her bir kuşu sen sanıyorum konduruyorum omuzlarıma An ve anılardan sevda uçurtmama kuyruk yapıp gökyüzüne salıyorum Hasretin işlerken ciğerime tütün diye bakışlarını sarıyorum En sönük yıldızı aramaktan gözlerime kan oturdu Benim yıldızımdın uzaklığındı dünyaya benim için onurdu Susuyoruz susayan iki serçe gibi halimiz Kana kana içiyoruz aşkı bitimsizdi sevgimiz Bana bir haller oldu seninle/sensizliğin harmanındayım Cennetmisin cehennemisin be kadın karmaşada kalmaktayım Usul usul iniyorum basmaklarından sesli/sessiz zamanın Çıtım çıkmıyor parmak ucunda geçiyor son nefesi sensin hayatın