Delta Günleri

Duino harebelerinde bir gölge, ay ve nesnesi olmayan bir melankoli... Yitik şeyleri içselleştirmek... İçimizde hareket eden akıl, Mobius dönüşleri, dönüşümleri... Yeni bir melankolinin gizli imleri... delta günleri... Uzak bir günde, delta günlerinin birinde bir heksagram kurmak ve kapatmak - evreni, arzuyu bilinmeyeni (ilk çizgi, kırık, öznesini iplerle, halatlarla bağlanmış olarak gösteriyor... üç yıl boyunca kendisini çözemeyecek ve kötülük olacak) Ateş, barika, tehlike... Gece umarsız bir Y işaretiydi ve düşüyordu sana doğru. İsminin anagramlarında kendisiyle karşılaştın ve evlendin Bir uzaklık, ilk günlerdeki gibi, gizil rezonanslar... Piyano seslerinin ve masaların üzerindeki cam kırıkların arasından ona yaklaştın. O yüzünü dönmedi. İçinde bir şey, fümerol gibi bir şey, onu sevdi. Hava yapıştı yüzüne. Sonunda anladı gerçek ismini ve sana ne olmadığını söyledi. Ağaçların arasında yitiyor gölgen, uzaklıklar, Pompei... Biri yaralıyor diğerini boğuyor yutuyor Ayşama dönemleri bitti artık... Ağır yıldız kümeleri yer değiştiriyor aklımda...