Bu Gece
L Lamia Canay
0
Altın Yaprak
Çaresizliğim duygusallığım doruklarda bu gece
Anlamsız bir öfkeyle aşkımı yıktım sessizce
Sevdiğime zarar verdim bencilce
Sevdamız değil kan aktı geceme
Azap çektim ağladım bencilliğime
Yorgun gözlerle bekledim haberi gelir diye
Yüreğim sızlayarak içim yanarak
Yığınla acılarımı döktüm kağıtlara
Bir yaprak gibi koptu gitti benden
Ona anlatamadıklarım kaldı bende
Yokluğunun fırça darbeleri
Sabaha kadar dans etti tuvalimde
Tüketilemeyecek kadar zengin aşkımı
Bitirmiştim bir gecede
Nedendir bilemiyorum farkına varmadan
Ben ilk kez yenilmiştim çaresizliğe
Öylesine sızmıştıki her zerreme
Başaramıyordum onu çekip çıkarmayı
Oysaki tek istediğim tüm geçmişimle
Yüreğine taşınıp geleceğimi orada yaşamak
Aşkımın alyansını yüreğimin parmağına geçirip
Onu bir daha çıkarmamak
Dünyanın en değerli hazinesine sahip olmaktı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş