Renkler

Nehir ve hava gibiydik seninle Beraber akmışız da ruhumuz duymamış Ocakta köpük köpük pişen vişne reçelinin Verdiği haz gibidir seni sevmek Buğday başakları meltemle dans ederken Sarı sapsarı bir anadolu sabahında Tozu dumana katarak geçen Mavi bir otomobil olursun aklımda Buğulu camlar gibidir gözlerin Kırmızı bir otobüsün yağmura bakan camları gibi Denizin ortasında yakamozlar içinde savrulur bedenim Kürekleri olmayan bir sandalda kalmış yüreğim Yelkenler sahilde rüzgarı bekler bembeyaz Mavi ve beyazın buluşmasını bekler Dalgalarla beraber akabilmek için Sevgi demeli buna Yemyeşil çayırlarda kıraç toprakları arar ellerim Aklım fikrim damar damar çatlamış topraklardadır Suyu düşünür suyun hayaliyle devinir Ellerimin nasırı gibidir kıraç toprakların rengi Birdenbire hava kararır rüzgar biter salıncaklar durur Dumanlar yükselmez olur Fabrikaların sirenleri susar İşte o zaman gelir fırtına Büyük bir sessizliğin ardından her şey gridir Okullar, evler, yüzler ve sokaklar gridir Pamuk helvalar gridir fırtınada Gelincikler bile gridir Bir gün beyaza baktım kaldım Görmeye çalıştım içindeki bütün renkleri Aklım camdan bir prizma gibi O zaman dedim ki kendime İnsan dedim beyazdır Barındırır tüm renkleri Gökkuşağının bile aklına gelmeyecek renkleri Yeter ki bilsin insan Beyazdır aklın güzelliği Gözlerimdedir tüm renkler iyi bak Tüm sevgiler mutluluklar gözlerimdedir Şiirler ve şarkılar gözlerimdedir Bakmasını bilmeli insan gözlere Çünkü tüm renkler oradadır.