Anla Yavrum

Dün sabah sokakta rastladım birine Biri değildi ancak, Yaşamın içinde binlerce... Ellerim ceplerimde, Gözlerim süzerken onu Küçücük omuzlarıyla kocaman dünyanın altında eziliyordu Gözyaşlarım yüreğime ılık ılık inerken Boğazımda birşeyler düğümlendi. Bakışlarıyla 'Yaşamak dediğin bu mu,pamuk ipliğine mi bağlı? Yoksa, Aşılamaz duvarların ötesinde mi? ' diye soruyordu. Elime aldım soluk yüzünden uzun çenesini Titreyen sesimle 'adın ne? 'diye sordum. Yavrum, Sabahın ilk ışıkyla uyanık değil, Aslında uyuyorsun, Çıplak ayakların, Yırtık giysinle, Acımasız dünyaya karşı koyuyorsun. Karanlık öyle yakın ki sana... Duvar örüyor, Sınır çiziyor... Sen içinde büyüyorsun. Yaşıtların oynarken en güzel oyuncaklarla, Hazırlanırken özel kurslarla yaşama, Ekmeği Aslanın ağzından değil, artık midesinden alıyorsun. Gözyaşlarını gömüyorsun Biliyorum Körpe yüreğinle için için ağlıyorsun. Gündüz ekmek peşinde, Gece kitap üstünde... Yorgun düşmüş bedenin Uyku var gözlerinde. Zaman atlı gidiyor Sen yayasın peşinde Yüzünde, daha şimdiden Çizgi çizgi kederin Yüreğinde Batıp çıkıyor ümitlerin Kısık bakışlarınla mutlusun Geziyorsun düşlerinde... Mutluluğun özlemi var Belli. Ufacık dudaklarının silık gülüşlerinde Dinle yavrum, Söyleyeceklerim değil yalnızca sana, Sokaktaki Ali'lere...Osman'lara...Hasan'lara... Uzanmasın ellerin kirli kaldırımlara Bir gün Gökyüzü açılacak Mutlu beyaz uçurtmalara... Anla yavrum, N'olur Anla beni! Seni sokağa ben salmadım, Sen Küçücük yüreğinle bu savaşta büyüksün --Sen değil, --Seni bu savaşa iten -----Büyükler küçülsün...