Kaygımın Sevdiği Mevsim

Sancımın buzul çağı mekan tutmuş ensemi Kör topal düşüyorum bir kuşun mevsimine İki kişilik inan ilknur hayat güzeldir diye! Yüzgörümlüğünü yırtan bir hırçın gelindir o. Ama hırçın ama müsvedde, ama çok güzel… Yamadır bir erkeğin diline değil dizine Kör hakimin düğününe davetlidir gözlerim Takım yarım bir ahtır, o ki kalbime gazel Kim vuruyor kuşları bana sormadan mirim Kim alıyor ağusunu bu yalnızlık nehrinin… İncit! sakız çiğnemesini bilmesin kaygıların Ölgülerin ilmek ilmek daralsın dantelinde Kurdeleler sünger gibi emsin düğümlerini öfkesavar bir ölümün cüzzamlı ninnisiyle uyuyor horul horul, biraz da yakışsa ya.. çünkü rengi kaçmış sesin, sözün sükutun... çık gül at ayrık ozanınca göğün perçeminde Bizim köyün küllerine bitmesin saygıların Kül ki, bir nota kadar savrulur gözlerimde… Ve bir binek tut şimdi az binilmiş olsun Dağlara bulaşmamış ama bilir ırmakları Bir yol çikar göğsüme ayak sevmemiş olsun Maviye bulaşmasın nazar ettiği gökler Bir yol ki, cebinde yoldan başka ne olsun