Balık Olduğum An

Sessiz sakin yüzen bir denizkızıydım Derin suları mavi göl sanmıştım Tüm kirliliğine rağmen bana ne kadar da berrak gelmişti Minik dünyamda pembe deryalara dalmıştım Anemon bitkileri gözümde nergis idi Ta ki, Aslan balıkları karşıma çıkana kadar Zehirli dikenleri beni kovalıyordu. Bir yandan Çöpçü balıkları zikzak dansları ile Bir yandan da üreme mevsiminde Rhodeuslar. Aç köpek balıkları hep fırsat kolluyordu… Kalabalığın içinde kayboldum Velveleye düştüm ama uyanamadım Bir kere oltaya takılı kalmıştım Zaman hasretle firar ederken Dalgalar azmış martıları dövüyordu Rotamı değiştirsem Sadece köpük olsam Ritminle dans etsem Çırpınan çaresizliğimle Bir sandala sığınsam… Ama artık çok geçti Okyanuslar dar geldi Değişmedi kaderim, hüsrandı tüm umudum Ne getiren gemi var ne de içinde kaptan Kendimi şafak vakti ıssız bir koyda buldum