Saygıya Dair

Günün yüzümüze bakışı ile güneşin ışıltıları ısıtır içimizi. İçimizde bir haz sıcaklığı olur ilk söz tatlı bir günaydınla. Sonsuza dair öpüşür sözcükler nağmelerle. Umut değirmeninde dönmeli hasret türküleri. Sonsuza dek sevgiler coştukça, yıkılır tabular kutsal övgülerde. Yalnızlık avare dolaşır soğuk duvarlar arasında, insancıl yaşamı yüce kılarsak. Hep beraber mutluluğu görürüz, sessiz izlersek. Aradığımız olgun dostlar aynı kayıkta, her bir hazine değeri bilinçli saklanırsa. Akıl, onur ve saygı rotasını şaşırmasa, bahçelerimizde yanık koza değil, ruhumuzu aydınlatan kokulu çiçekler ekilirse. Eksik olmayası kitaplarımız diğer çiçeklerimiz olursa, geriye ne kalır her şey yerli yerinde kullanılırsa. Mantık ağır başlı ellerde ama içimizde çocuk neşe saçarak yaşar. Yıldızları gözlerimizde görürüz. Görkemli mevsim dağların arkasında gizlense de… Hep bilmeliyiz ki her şeyden önce iyi bir insan olmalıyız. Bundan güzel ne olabilir ki. Bilgiden art niyet çıkabilir mi? Çok da zor değil bunun şifresi. Seven sevgi verebilir, sevgi varsa saygı da yaşar aramızda