Perfidious. From Balmont

L Liza Sud Liza Sud
0 Altın Yaprak
What I threw out with a great relief, You would have accepted with great desire. But when I start to laugh while I sing, You broke out in a powerful crying. And she? Was she afraid of this crying? By this power of the distress, so dark? Or the fact that by reckless defiling, that she loved a perfidious man? False are those who with beautiful dare by the clingy dark to be embraced. I'm like wind that has rushed over bents, You - are wrinkled by wind, and compressed. *** То, что я отшвырнул с облегчением, Ты бы принял с великим желанием. Но, когда засмеялся я пением, Разразился ты диким рыданием. А она? Тем рыданьем напугана? Этой силой страдания тёмного? Или тем, что беспечным поругана, Что любила она вероломного? Вероломны лишь те, что с красивыми Смеют — цепкою мглой быть объятыми. Я как ветер промчался над нивами, Вам — быть смятыми ветром, и сжатыми.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.