Poems Are Breath

L Liza Sud Liza Sud
0 Altın Yaprak
Sveta, it's great! Because poems are breath. Sigh up to cesura, and then - exhale. That's why it's easy in the universe where lines are falling on heart with a break. You enter as if into different substance, And it is spinning, you're in its powers. Outwardly - and it's true - you fall in prostration, Only from inside - Glory's contemplation! It is eternal, although it looks temporarily, And it is calming, and calming of this - means the reduction of yoke and of burden On His light yoke, in which you melt to mist. It is so easy, you're dealing with rhymes, Line becomes - a thread within labyrinths, Just go out to the shore with the gulfs, Where you're with Christ, and not with boring nymphs. *** Света, прекрасно! Стихи ведь дыхание. Вздох вверх до цЕзуры, и дальше - выдох. И потому так легко в мироздании строчки ложатся на сердце с разрывом. Входишь как будто в иную субстанцию, И она кружит, тобой управляет. Внешне - и правда - впадаешь в прострацию, только внутри - созерцание Славы! Можно так вечно, хоть выглядит временно, и успокаивает, успокаивать - это снижение ига и бремени на Его легкое, в коем истаивать. Это легко, обращаешься рифмами, строчкой становишься - нить с лабиринтами, только выходишь на берег с заливами, где ты с Христом, а не с скучными нимфами.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.