Deniz Kiyisindaki Deniz

M M. Gülderen Şancı
0 Altın Yaprak
Çok tanidik bakiyorsun bana deniz tipki çocuklugumda baktigin gibi çok tanidik bakiyorsun sen o denizin kiyisi misin yüzün biraz degişmiş, kokun da yine de sensin tanidim şu sari, şu mavi, şu beyaz sandal o zaman da dururdu üzerinde yine duruyor, beyaz olaninda küçücük bir çocukken çekilmiş bir resmim var siyah beyaz kardeşlerim, arkadaşlarim ve ben hepimiz çocuk, kürekleri kim çekerdi resimde görünmüyor kiyidaki midye kabuklarini ayni dalgalar getirmiş duymak istemedigim kokular içinden tanidik kokunu ayiriyorum nefesimi içime çekerken kiyilarinda masalari, sandalyeleri tahta olan, çay bahçeleri vardi şimdi de var, lakin masalar da sandalyeler de plastik artik kiyidaki kumlarin ayni şu sandalin gölgesinde uyuyan küçük beyaz köpek de öyle ne güzel uyuyor yikik iskelenin demirlerine takilip kalan naylon poşetler gözümü rahatsiz ediyor çok çünkü onlar tanidik degil şu marti, şu karga, şu güvercin ayni gölgesinde oturup kaldigim salkim sögüt de degişmemiş bir çinarlar eksik, neredeler onlar hişirtilari kalmiş kulagimda tek eksigin onlar olsun üzülme deniz ben de ayni degilim nasilsa tipki senin gibi, uzaktan bakilinca beni andiriyorum biraz.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.