Son Gün

M M. Gülderen Şancı
0 Altın Yaprak
Bu son günüm de olsun Ulaşamadım sana Her neredeysen bulamadım işte Biçare gözlerim Son kez baktı ufuklara Ne gelen var ne giden Ellerim özlemişti sıcaklığını Sesin kulaklarımda Çınladı durdu bütün gün Gözlerim doldu, doldu boşaldı Dizlerim titredi yorgunca Artık uzandım yatağıma Ellerimi iki yanıma koydu Birileri usulca Soğuk bir avluda Sıcacık sularla yıkadılar Sonra bembeyaz giysiler Giydirdiler üzerime Tahta evime taşıdılar Kapısını sessizce kapayıp Üstüme yeşil bir örtü örttüler Bir taşın üzerindeyim şimdi Karşımda dizildiler sıra, sıra Elleri gökyüzüne doğru Dudakları kıpırdıyor hızla Sesini duyar gibi oldum Geldin mi yoksa Şükürler olsun ki geldin Omuzlarda gidiyorum Başucumdan sen tutuyorsun Ve sanıyorum ağlıyorsun Bir çukura koydular beni Üzerimi toprak atıyorlar Haydi ağlama sen de at Bir kürek toprak at Yüzüme doğru at...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.