Geceleri yoksun Yatağım boş Sabahları da Anladım da…
1925 yılında İstanbul Şile’de doğdu. İstanbul Haydarpaşa Lisesi’ni yarıda bırakarak yaşama atıldı. Öğrenimini daha sonra tamamladı ve memurluğa başladı. Ankara'da Sümerbank'ta, Bilgi Yayınevi’nde ve Türk Tarih Kurumu Basımevi'nde çalıştı. Ankara Televizyonu’nda edebiyat içerikli programlar hazırladı, edebiyatçıları tanıttı. Yücel, Türk Dili, Aktüalite dergilerinde şiir ve yazılar yazdı, gazete yazarlığı yaptı. 18 Aralık 1988’de yaşamını yitirdi. Anısına, Kuşadası Eğitim ve Geliştirme Vakfı KEGEV her yıl geleneksel olarak 'M. Sunullah Arısoy Şiir Ödülü' düzenlenmektedir. Varlık dergisinde yayımlanan şiirleriyle tanındı. Önceleri Garip ve İkinci Yeni akımının etkisinde şiirler yazdı, sonra biçim arayışlarına girdi. Divan Edebiyatı’na özgü gazel tarzı şiirler denedi, halk şiirimizin özellikleri ve temalarından yararlandı. Türkçe’ye gösterdiği özen ve arı dil kullanımı ile dikkat çekti. Özdemir Asaf' çizgisinde zekice söylenmiş, keskin sözcüklerle özlü anlatıma dayalı, kısa kurgulu, toplumsal gerçekçi çizgide şiirler yazdı. Şiirlerinin yanı sıra roman ve uzun anlatı türlerinde de ürün verdi, şiir ve mizah antolojileri de hazırladı.
Şiir
- Garipler Treni (194)
- Muhteşem Kavga (1951)
- Mustafa Kemal Türküsü (1953)
- Yaban Mavisi (1956)
- Dışa Vuran Karanlık (1961)
- Yanlış Yaşadık (1970)
- Sabrın Gülü (1980)
Roman
- Karapürçek (1958)
Öykü
- Tedirginin Biri (1962)
Antoloji
- Yeni Türk Şiiri: Deste (1951)
- Türk Hiciv ve Mizah Antolojisi (1967)
- Türk Halk Şiiri Antolojisi
M. Sunullah Arısoy şiirleri
Yorgun bir yolcu Güneye doğru Güz güneşi altında Biraz eskimiş…
Gökte yıldızlar kırpışır, de ki üşür Ceylan yüreğim benim, hop eder durur Avcıdan değil benim korktuğum, deliden Yol ortası can gülleri öpüşür
Her doğan gün ne getirir, Bir yenisini mi hüznün? Bilemezsin. Gök, mavidir, güzeldir,…
Hiç gitmemiştim, yıllar var Eyüp'e Dedemin, bilmediğim mezarı Eyüp'tedir Amcam Eyüp'te oturur Çocukluğum Eyüp'te geçti benim…
Bir gölge gibi peşimdesin; İşimdesin, gücümdesin, Geceleri Düşümdesin…
Uludağ'a çıktım Üşüdüm. Demek güneşe yakın olmak, üşümeye engel değil? Nasıl bildim ama...…
Bütün karanlıkları aştım da Geldim sana takıldım Işıktın Neden karardın
Kimi acıları ozan Kendi yaratır Oturur bir güzel çoğaltır Çoğaltan ozansa…
Sabahı etmek zor Bitmiyor ki bu geceler; Çocukların bünyesi içindir, anladım Vaktin sıkıcı uzunluğu.…
varıp anıtına saygı duranlar, bilirsin sencil değil. överek yitirdiler seni.…
Güzle gelen sendin ey aşk, sıcacık! Üzgün yeşiller arasında büyüyen... Uykusuz ve sarhoş ve yılgın bir gecede…
Yurdumun bütün kırları Baharda yeşerir, güzelim baharda, Bütün ağaçları, -önce bademler- Baharda çiçek açar, güzelim baharda...…