İnsan Özün Yitirme

Bel bağlama bu Dünya'nın mülküne, Ecel gelir sorar bir gün halını… Can dağlama haram katma yüküne, Teneşirde imam okur falını… Malın olsun insan özün yitirme, Gözün doysun eşi dostu bitirme, Sevgi götür beddualar götürme, Gömülmeden bölüşürler malını… Hep almaya alıştırma elini, Çalışanın sakın kırma belini, Ak emeğe salma zulüm yelini, Yedirmezsen yerler miras balını… Hep hak yerdi küfrederdi Sezar'a, O oburu dün gömdüler mezara, Oğlu bugün malı sürdü pazara, Mezarında kim temizler çalını… Cantekin der; kimler kaçmış ölümden? Söyle kimler hayır görmüş zulümden? Adaleti hiç kaybetme bölümden, Tabutuna kimse atmaz şalını