Kana Bulandı Yurdum

Şiir bahçende hep kar boran, Acı gözyaşı figan, Bırak bunları artık sen, Nedir bu isyan, Gül eğlen neşelen, Şenlensin senin de dünyan, Diyorsun bana arkadaş… Sevdalısı değilim hazanın, Altı meşe közü içimdeki kazanın… Karanlık düşmanım benim, Vurgunum sevdalıyım beyaza, Aşığım bahara yaza… Boğdular sevdamı umudumu, Kana buladılar yurdumu… Kapkara oyunlarla, Arsızca hilelerle, Kangren dertlerle, Yüreğimi düşürdüler ayaza… Nikâhladılar çilelerle, Ondan gözlerimdeki yaş, Anla beni arkadaş… Bugün olmasa yarın, Sonu gelecek acıların, Yüzü gülecek elbet, Ağlayan insanların… Ne derman ararım ne tabip, Ne acı figan kalır ne de yaş, İşte o gün gülerim arkadaş