Dolunay Hüznü

Dolunay güzelliğinde geceye düşen yakamozlar adedince çırpınış taşlar sektikçe deniz seviyesinde gökyüzüne saçtığım yıldızlar avucumda bir bir sayıp yanyana dizdiğim gönülleri mavi kadar deniz göğe düşmüş salkım taneleri ışıkların gerdanlık parıltısı körfez kıyı kıyı dizilmiş sahile gemiler elele gönül gönüle yüklenirler tüm geceyi beyaza boyar fırçasından kan damlayan ressam karanlıklar mahkumdu dolunaya ışığa boğulurdu gece Şarkılar uzak değildir sevdalara ben uzak olsam da sana sıcaklığın sarar tenimi kokun siner üstüme gözlerin düşer gözlerime Bakışlarımız dolunay hüznü açar Pencerenden sızar aynı dolunay arala perdeyi çekinme bırak süzülsün gönlüne düşsün aşkımın harareti kokla avuçlarına sinmiş kokumu içindeki ürpertiyi hisset doyasıya yasak kelimeleri dök yüreğine düşlerini serbest bırak çakışmalara tüm engelleri parçala sevginle Şarkılar uzak değildir sevdalara sen uzak olsan da bana sıcaklığım sarar tenini kokum siner üstüne gözlerim düşer gözlerine Bakışlarımız dolunay hüznü açar Dolunay parlaklığında bir gece Düşlerimizle boğulur ışığa.