A un usurero

M Manuel del Palacio
0 Altın Yaprak
No me escribas ya más, porque es en vano; Ni soy cual dices tu apreciable amigo Ni tengo nada de común contigo. Bárbaro azote del linaje humano. Yo podré ser gentil, mas no pagano, Y pongo al Padre eterno por testigo De que prefiero el cobre del mendigo Al oro recibido de tu mano. Si alguna vez mis yerros juveniles Me llevaron á tí con harta pena Desconociendo tus instintos viles: Hoy, si el destino á verte me condena, Iré, pero escoltado por civiles Como quien va á cruzar Sierra-Morena.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.