Bebek Oyunu

Sahneye ilk adım yaşamımda Buz gibi bir hastane odasında Bir uçtan diğer uca koridorda Bronşit için başlangıç olmuş Çocuk kadın anneciğim Beni çula çaputa sarmış Kundaklık beze yokmuş paraları Doğduğum zaman babamın dükkanı yanmış Kara kara badem gözlerim Annemin sıcağını özlermiş Yerli yersiz ağlarmışım geceleri Ellerimle oynarmışım hep Oyuncaklar alınmamış bana Sebebi bilinmez hiç Bazen misafir gelince eve Ağlamamla kaçırtırmışım Annem babam çılgına dönermiş Bu kızın bir şeyi yoktu ki, Durup dururken ne oldu diye Sanırım her kişiye değil Bazen özellikle ağlarmışım Sevmediklerimi hissedip Kötü nazarları sezip Oyun oynardım besbelli Misafirler gidince Mışıl mışıl uyurmuşum Ve yıllar geçti şimdi Açıklayamadan ben Bu oyunu yine oynuyorum Kötü nazar edenleri Sevdiklerimden uzak tutmak için Kara kara badem gözler Sevdiklerini çok özler Onları korumak ister Nefes alamaz çoğu kez İçine akıtır kederleri Gözlerinden dökülür iki damla yaş Bazen nedensiz telaş! (bebekler pek çok şeyi sezgiyle bilir,kötü nazar edenler başta)