İç Döküş41(düz Yazı)

Leo BUSCAGLİA'a saygılarımla,yüreğimdesin..! Yaşamak Sevmek Konu:Yaşamak ,sevmek ve öğrenmek ve elbette Leo Mutluluğum kendimde, sizde değil. Yalnızca gelgeç olduğunuz için değil olmadığım gibi olmamı istediğiniz için de. Mutlu olamam değişirsem, sırf sizin bencilliğinizi doyurmak için. Hoşnut da olamam eleştirdiğinizde beni, sizin gibi düşünmediğim, ya da görmediğim için. Uyumsuz diyorsunuz bana. Oysa inançlarınıza her karşı çıkışımda siz de benimkilere karşı çıkıyorsunuz. Aklınızı biçimlendirmeye çalışmıyorum, biliyorum kendinizi bulma savaşı veriyorsunuz. Bana akıl vermenizi de kabul edemem, çünkü kendimi bulma çabasındayım ben de. Saydam olduğumu söylüyorsunuz, ve kolayca unutulacağımı. Öyleyse, kim olduğunuzu kanıtlamak için, yaşamımı kullanmaya kalkmanız niye? Leo Buscaglia / Yaşamak Sevmek ve Öğrenmek - adli kitabindan Hayatımın büyük bir bölümünü insanları kırmamak için adadım diyebilirim. Annem kırılmasın Babam kırılmasın Kardeşim kırılmasın Kocam kırılmasın Arkadaşım kırılmasın Kızım kırılmasın Komşum kırılmasın vs vs vs... Ve elime ne geçti biliyor musunuz?kocaman bir (Hiç!) Çünkü ne edersem edeyim onlar yine de bir şekilde 'ben' olduğum için kırıldılar..Şikayet değil,gerçektir kimseyi memnun edemedim tam olarak..Oysa Aysun bambaşka bir can taşıyordu avaz avaz bağırdım kimi vakit işe yaramadı işitmeyen kulaklara.. Delirdim,kahrettim ki, bir insanı kırarım diye.. Kendime olan saygım azalmasın diye memnun edemediğim uzak yakın her kişiye istemeden kimi vakit 'hayır 'demek zorunda kalıyorum.Ve bedel olarakta yalnız tabii. Bundan yıllar önce başlamıştı maceram.Yeni taşındığımız yerde ilk kez gittiğim bakkal dükkanındayken. 'Sen 'dedi mahallemizin bakkalı: -Nerelisin kızım? -İstanbul -Hadi kızım olmaz öyle şey kim var asıl İstanbul'lu? -Rumlar vardı çok eskiden ,sonra bizimkiler aldı dedim. Neredeyse Fatih Sultan zamanına kadar uzanıyor ata soyum İstanbul'lu.Elbette her biri bir yerden gelmiş buraya,ama çok eskiden çok,olsa köyüm derim amca,yok ki...! İnanmadı ilk önce artık kimseyi de inandırmaya çalışmıyorum 8 yaşımdaki gibi. Nasıl olsa ben ne anlatırsam anlatayım bir şey bulmak isteyen bulucaktı.. O yüzden o gün bugündür çok üzülmemeye çalışıyorum insanlarla yaşarken,Nasreddin Hoca fıkrası gibi'herkes haklı hesabı':) ailemden,diğer insanlardan hep onların öğrettiklerinden olumlu ne pay çıkarırım diye eğitmeye çalıştım kedimi.. elde şimdi ki Ben var işte:)Ne ederse etsin asla kimseyi tam olarak memnun edememiş bir Aysun hanım.. Evrensel sevgi dedik başımıza bütün işleri böyle açtık esasen.Ne edeyim tersi olamıyorum,'pilavdan dönenin kaşığı kırılsın:)' Yirmili yaşlarımın sonuna doğru çok büyük bir bunalıma girmiştim.Sanki çok büyük bir binanın altında kalmış gibi kendimi insanlar arasında yalnız hissediyordum. Bir doğum günüme denk gelen dönemde,çok sevdiğim bir kişinin kızkardeşi bana bir kitap hediye etti.Kainatın mükemmel işleyişinin delili gibi. delirmeyeyim diye ödül gelmişti sanki,onun adı Leo kocaman yürekli bir adam Bir öğretmen,gerçek bir öğretici,gerçek bir sevgi köprüsü Aslı İtalyan ikameti Amerika,felsefe profesörü.O büyük bir hümanist,seyyah. Çok kişilere sevgiyle güç verdi,yaşattı adım kadar eminim Sevgiyle yaşatmaya çalışan güzel insanlardan biriydi,seni seviyorum canım.Seni seven milyonlarca kişiden biri olmak gurur verici..Huzurla uyu!