İç Döküş44(düz Yazı)

Şaka yapmak gerek Bazı şakaları anlamaz kimileri Ağzımızdan çıkan cümleler değerli Kime ne konuşacağımızı seçmeli Konu:Şaka yapma bana arkadaş,her şakayı taşıyamam ben,şakalarına dikkat! Konuşmak ne kadar önemlidir insan olana.Konuşmak,dinlemek,düşünmek,iletişim kurabilmek için çok özel şeyler elbette. Her brimiz farklı farklı yaratılış özelliklerine sahip olduğumuza göre,bir yerden sonra ne hakkımız var benim gibi düşünmüyor ya da benim gibi hareket etmiyor diye kızmaya. Ne hakkımız var ki ,sen şöylesin sen böylesin diye karşımızdaki kişinin yaratılışına hakaret eder gibi olmaya. Hem karekter özelliklerimiz farklı hem de yaşam içindeki bilgi birikimlerimiz,yaşam koşullarımız farklı. Nasıl olur da özellikle birilerini seviyorum derken ondan benim gibi olmasını beklerim.Kendime olan saygımla nasıl olur da kendimi değiştirmem için adeta uğraşana(müdahale edene )susarım. Bir takım olumsuz şeyler bile varsa,kime nasıl konuşacağımızı bilmeliyiz,tüm iyi niyetimizle. Bana normal gelen diğerinin normları dışında olabilir,ben kendi sınırlı aklımla kimseye şekil veremem. Bu kendime olan ve karşımdakine olan saygımla alakalıdır. Hayatımın muhtelif zamanlarında çok büyük eleştiriler alıyorum,amenna! Bu eleştirilerin doruk noktası benim adeta geçimsiz ve uyumsuz olduğumu tarif eder gibi bir halde oluşummuş,neymiş efendim bana şaka yapılmıyormuş? Peki,çok güzel,kabul ediyorum. Her şakayı,özellikle el şakasını kabul etmiyor bünyem. Kendim olduğum için,özür diliyorum arkadaşlar demeliyim o zamanlar,kendim oldum sizin laflarınızı yanlış anladım hep. Özür dilerim çok düşünceli olduğum için,çok hassas oduğum için. Hatta çok özür dilerim var olduğum için mi demeliyim. Demek ki öyle demeliyim. Ah,ah:( Bazen dilin kemiği yok misali istemeden bazı sözler çıkar ağzımızdan. Bizim istemeden yaptığımız bir hareketse,tamam. Ama ya bu alışkanlıksa?Ne hakkımız var bize benzemeyenlere uyumsuz damgası vurmaya. Ne hakkımız var,uyum yapacağız diye bizi biz yapan değerlere saygısızlık etmeye..! Dili kontrol edebilmek hz Mevlana'dan yaydan fırlayan ok gibidir ağızdan çıkınca bir söz ve hiç geri dönmüş değildir atıldıktan sonra bir ok seli başından bağlar ileriyi gören kişi ve geçtiği yerleri harab eder baştan bağlanılmayan sel ne tükenmez hazinesin sen ey dil,ne devasız bir dert