İç Döküş58(düz Yazı)

Ansızın olacak her şey Belki uykumuzda Kimbilir yolda Bilemiyoruz hiçbirimiz Konu:Hepimiz nihayetinde öleceğiz,dünya kimseye kalmaz! Bir kaç zamandır toplumsal bazı konular gerçekten kafamı çok kurcalıyor.İnsanlar ilim bilim adına ne büyük fedakarlıklar yapıyor bir yerlerde biz bilmiyoruz,ya da geçmişte çok zor şartlarda uğraşmışlar. Bir başka yerde birileri yatağa bağlı,umut arıyor.Bir yerlerde birileri tacize uğruyor,tecavüzün her türlüsü belki açlık ve dayak ile körükleniyor. Bir yerlerde masum insanlar din adı altında hem de(ne kadar üzücüdür,oysa dinler kucaklamak ,güzellik için vardır)katlediliyor.Bilinmeyen bir yerlerde ne büyük sefahatlar sürülüyor,vur patlasın çal oynasın. Bambaşka bir yerde birileri aynı kaderi paylaşıyor,ardını sürekli kolluyor,belki tek tip hücrelerde kapalı. Dünyanın bir yerinde birileri mışıl mışıl uyuyor mesela ben bu satırları yazıyorum. Birileri sürekli çalışıyor ama giderlere yetişemiyor. Birileri çalşmayı bırakmış yan gelip yatıyor. Bilinmeyen bir yerlerde birileri kaldırımları arşınlıyor,kelle koltukta. Başka bir yerde sahte uçuş alemlerine dalınıyor kimyevilerle. Birileri düşünüyor seçimler geliyor ne edelim diye,başka birileri sağ gösteriyor sol vuruyor göz boyuyor. Bir küçük erkek çocuk adam olmaya çalışıyor vaktinden önce ne gerekirse yapmak için uğraşıyor,bir yerde başka bir kız çocuğu kendince telaşlı. Sınav ve para tuzağı olmuş sistem içinde gençlerimiz kendini bulmaya ve yaşamını devam etmeye çalışıyor. Bir başkasının derdi akşam olunca iki kadeh rakı,okeye dördüncü olmuş,ya da maç kaç kaç? Birileri hep ne alsam ne etsem diye kafa yoruyor,her yeni çıkan ürüne takıntılı.Birileri almayayım müsrüflük olur korkusuyla kuruntulu. Bir yerlerde birileri onun bunun kıskançlığıyla hasislenmiş,kin dolu içi, bir başka yerde birileri derinlere dalmış şükür etmekte belki. Bilinmeyen bir yerde birileri bildiğimi nasıl insanların hayrına sunarım endişesinde bir başkası malımın piyasası bol mu düşüncesinde?İşi gücü para. Gazeteler,dergiler,reklamlar bol bol iç çamaşırlarıyla gayet renkli. Bir yerlerde birileri dünyayı kurtarıyor uzun uzun söylemlerle,oysa dünya halinden şikayetçi değil belki sorun dünyanın içindeki insanın . Kitaplara el sürülmüyor,orjinal kitaplar el yakıyor,zaten okumuyoruz,okumamaya bahane hazır hal için zam üstüne zam kitaba. Birileri bir yerde güç bende artık diyor,taaa çocukluğundan üstüne elbise kişilik bozukluğuyla dünyayı karıştıyor,bombalıyor. Bir yerlerde insanlar uzayın derinliklerini araştırıyor,başka yerde alt kat komşusuna inemiyor. Bir yerlerde basit basit sebeblerden birilerinin hayatı karartılıyor,tuzaklar kuruluyor. Bambaşka bir yerde bu devir hiç bitmeyecek tafrasıyla nice kalpler kırılıyor, bir başka yerde hasta ve yorgun bir baba nafakası için yollarda. Bir başka yerde birileri soğuk ve rutubetli kurum odalarında üzüntülü. Belki de sokaklarda. Bir yerlerde birileri yarın evliliğe adım atacak,yerinde duramıyor. Bir bilinmez yerde sevdalılar kavuşacak içi içine sığmıyor. Ya da bir yerlerde hiç kavuşamayacak ümitsiz aşıklar var. Bekliyor. Kimbilir tam şu dakika birileri en sevdiklerinin ölüm haberini aldı şokta. Kimileri yolda kimileri yatağında,kimileri işinde. Kimisi evinden yurdundan çok uzaklarda.O bilinmez an ile buluşacak. Ölüm yüzü soğuk olan gerçek ile.Kimi gömülüyor,kimi yakılıyor,kimi bir çöplüğe atılıyor,bilinmiyor nasıl olacak? Bir yerde küresel ısınma deniyor yazın kış kışın yaz oluyor vs vs vs...Bir yerde zengin hep zengin,fakir hep fakir. Bir yerde bir adam benim gibi düşünmüyor diye sessizliğe ve kimsesizliğe doğru gömülüyor ,başka bir yerde faili meçhul yine. Bir yerlerde aynı anda birileri doğuyor,bir anne avaz avaz bağırıyor ve bir bebek geliyor dünyaya.Neye ağlıyor,neye gülüyor henüz aklı ermiyor bebeğin,ailesi sevinçli,yaşlı dede ve ninesi de bir çeşit bebek gibi.Durup düşünüyor,hey gidi günler nasıl geçti demekte. Onlar neye niye ağladıklarını biliyorlar. Umut ediyorlar elden ayaktan iyice düşmeyelim diye. Gün doğuyor,gün batıyor... Velhasılı aynı dünyada aynı an içinde binlerce yaşam ve ölüm oluyor.Dünya bizim olsa ne çıkar,hepimizi kara toprak bekliyor... Vakit az olabilir,garanti yok hiç bir şey için. Ve belki de hep bu yüzden bütün derdim kendimle,kimseyle değil.Bütün koşturmacam bu,bütün telaşım. Vakit az olabilir,elimi çabuk tutmalıyım,iyi bir şeyler yapmalıyım hep. Aydınlık yürekler olsun,saygılar..