Mario, Lucien, Rene Odekerken

A year unfolds, its edges sharp, its sky both clear and clouded.…

For pain is the burden of human suffering In een oogopslag…

Het lichaam voelt koud aan, het uitzicht wordt alsmaar waziger omdat het levenslicht steeds kleine wordt…

Je vroeg om aandacht ik gaf jou mijn aandacht maar dat bleek niet voldoende want jij verlangde steeds…

Aan de oever van de Limburgse maas waar het water stroomt en de bomen dromen is mijn leven begonnen, in de schaduw van de heuvels,…

Ek spreek tot jou deur die stilte, my gedagtes reik uit soos fluisteringe in die donker.…

In die stilte tussen die voue van die lewe het emosies verbygegaan wat ek nog nooit vantevore gevoel het nie…

Waarschijnlijk heeft het een niets met het ander te maken En toch bestaat het vermoeden dat ze met elkaar verbonden zijn…

Mooi is de vorm van jouw uitzonderlijk voorkomen hoe langer ik erna kijk, hoe mooier het wordt…

We zijn net zo ver van elkander verwijdert als de aarde en de maan van elkaar verwijdert zijn Maar de aantrekkingskracht kan ons er niet van weerhouden…

In de rust van de nacht, voel ik jouw adem, zo zacht Een blik, een lach, een tedere schijn, twee zielen, één gevoel, zo fijn.…

As ek na jou kyk, besef ek myself dat jou skoonheid my oorweldig Dat ek nie my oë van u kan afneem nie,…

Jy, so ver, en tog so naby, jou woorde vloei soos 'n rivier, deur gedigte en liedjies raak hulle my diep,…

Ze liep voorbij, geen woord, geen gebaar, maar iets bleef hangen in de lucht.…

They come like rain in a storm, sharp, relentless, unyielding. Filling the air, drowning the silence, leaving no room to breathe.…