Sonnet Xviii: Why Art Thou Chang'D?

M Mary Darby Robinson Mary Darby Robinson
0 Altın Yaprak
Why art thou chang'd? O Phaon! tell me why? Love flies reproach, when passion feels decay; Or, I would paint the raptures of that day, When, in sweet converse, mingling sigh with sigh, I mark'd the graceful languor of thine eye As on a shady bank entranc'd we lay: O! Eyes! whose beamy radiance stole away As stars fade trembling from the burning sky! Why art thou chang'd? dear source of all my woes! Though dark my bosom's tint, through ev'ry vein A ruby tide of purest lustre flows, Warm'd by thy love, or chill'd by thy disdain; And yet no bliss this sensate Being knows; Ah! why is rapture so allied to pain?

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.