Bunuda Sana Yazdım

günler geçerken gözlerimi kaldırıp bakamam hayat yoluna güneşli havada çıkmam sokaklara harıtan yoktur burda gecelerim senin gibi sessiz ve huzurlu olduğundan hep gece çıkarım sokaklara hayallerim kalmadı avuçlarımda birtek senin için var o da uçmasın çaresizlik rüzgarlarında alıştım artık yokluğuna seni seviyorum yanımda olsanda olmasanda bu aralar pek sesim çıkmıyor kısıldı acı çekerken attığım çığlıklarda gözlerini görmek istiyorum ellerini tutmak istiyorum çaresiz kalıp yere yığılmak istemiyorum hayatımsın sen benim ben birtek sen varken hayatta kalabiliyorum herşeyi beyaz sayfalara sığdırabiliyorum anlatabiliyorum senin aşkını değil deftere kendime bile anlatamıyorum yeter artık diyemem hasretine yenilip ölemem benim yaşam kaynağım yaşarken bende yaşamalıyım onunla beraber karışıktır duygularım sen yokken gözlerim ağlar derdim çoktur senin yokluğun beni bir çok dert sahibi yapandır aklımı durduran gençliğimi benden alan zamandır hadi gel vazgeçtim onlardan özledim seni görmedim ne zamandır hep kalbim ağrır yarısı yaralı yarısı sağlamdır özlem bir çaresizliktir onada birtek sen umut olmaktasındır sana benzesem herkes sever beni tıpkı benim seni sevdiğim gibi sana benzesem güller solar belki tıpkı sana bakarak solan güller gibi ve ben en çok sana benzemek istiyorum kalp kırmamak istiyorum tıpkı senin yaptığın gibi aşktan usanmadım seni sevmekten bıkmadım sana sözyazmaktan bir türlü yorulmadım kırılsada parmaklarım yinede inatla hep şiirlerimi sana yazarım kimsenin göze alamadıklarını aldım göz önüne ölmekte olsa ölürüm bir lafınla sen bana yeterki bi gül her günüm döner bayramlara yanıyorum hasretinle eriyorum sevginle ve düşünüyorumda çok mutlu ve çok mutsusuzum bu fani dünyada en büyük acıyı tattım seni özlemekle en büyük mutluluğu tattım seni sevmekle ben yaşamadığım hislerin hepsini yaşadım aşık olarak sana yaşadığımada pişman olmadım yanlış anlama ben her türlü mutluluğu tattım senin aşkınla senin bana verdiğin his ve duygularla