O Zaman

Hani boşluğu yürüyorsun ya! Kocaman ayakladığın Sonunu bilemediğin yolculuğun karartısını seviyorsun ya Parmak uçlarında sessizce ilerliyorsun İçerlediklerin katran olmuşken gözbebeklerine Kapkara bakıyorsun ya!.. Nereye saklanacağını bilemediğin Düşündüğüm neydi ki diye düşündüğün Yoo!.. düşünemediğim düşüncelerin faili meçhullüğünde Kızıl bir hançerle yırttığında geceyi Nerede bunlar diye arıyorsun ya! Hep gözlerini topluyorsun ya yerlerden Neye daldı diye şaşırmaya fırsat bulamadan Bir şamar iniyor ya gözyaşlarına Güç bela akıttığın o sıkıntının akıntısında çırpınamıyorsun ya acılarınla O zaman işte İşte o zaman kahroluyorsun Hani gözlerin sözlerinde Gökyüzünün ısırganlığına bırakıyorsun ya geceyi Hani Hani sokak çocuğunun rahatında olana kişneme sesi gibi gelen yakarışıyla Kendi içine ağlıyorsun ya! Gülen gözlerinin ardındaki dünyada Saklambaçlar ciritteyken Sen!.. Sen gayri ihtiyari bir maskeyle Zoraki üzülüyor Ya da sevinemiyorken Hiç sevilemiyorken Bozuk bir terazinin sarhoşluğunda Ümitsizliğe sendeliyorken Hani Sıcacık bir kucak özleminde kaybolmuşken Kahroluyor da düşünemiyorsun ya İşte o zaman O zaman işte kahroluyorsun Bir ter damlası kadar değerin olmuyorsa eğer yılların selinde Boş kola şişesine atılmış o içli tekmenin samimiyeti bile olmuyorsa eğer gerinde Yıkılıyor Yıkılıp kahroluyorsun Yazarken kayboluyor ya ağladıkların Neydi diye döndürmeye çalışıyorsun ya Hani Hani gidenin peşinden koşuyor da Acılara daldırıyorsun ya mürekkepleri Yazdıklarını piç ediyorsun ya! Üzülemiyorsun be Kahroluyorsun Elektrik direkleriyle cilveleşiyorken gözlerin Bir yaprak süzülüyor da Utandırıyor ya masumiyetiyle Hani kahrolup da perişan mendilinde değersiz bir kuruş gibi küfrediliyor ya arkandan Hani dönemiyor Hani konuşamıyor Dalıyorsun ya geceye O zaman işte İşte o zaman kahroluyorsun Düşlerinde pijamalar boyuna çizgili Hayallerinde prangalar Gözbebeklerine inmiş o kalın parmaklıklar Hevesleniyorsun ya hani Hani Hani kaçamıyor Kaçıp da saklanamıyorsun ya sevinçlere O zaman işte İşte o zaman kahroluyorsun Sevgilinin evinin önünde Başın göğe doğru, gözlerini arıyor Değer veriyorsun ya hani Hani Hani sonsuzluğunla koşuyorsun ya Mertçe 'geldim' diyorsun Gözlerin balkona takılı Onsuz olamıyor da üzülüyorsun ya Hani kaldırım taşı taklidi yaptığın geceye Patavatsız yıldızların sağanağında yanıyorsun Yanıyorsun da sevgiline Değerin bilinmiyor ya işte o zaman kahroluyorsun Kahrolmaya bile vaktin yokken Kahroluyorsun ya! bu zaman işte işte bu zaman kahroluyorsun...