Düş Kaldırımları

Ne zaman ellerim ceplerimde yürümeye kalkışsam kırmızı parke taşlı yaya kaldırımlarında yalnız hissederim kendimi dönen dünyada tek başına Düşlerimdeki iki telli çalgı başlar ses çıkartmaya laleli bahçeler gelir aklıma sağımda solumda yürür giderim yol boyunca sanki akarım aşağıya Güneş ısıtıyor etrafı sarı kedi oturmuş bahçe duvarına bana bakıyor korka korka zavallının zayıflıktan kemikleri çıkmış ortaya İp cambazı olsam yürürdüm onun bakışlarıyla sağ omzum arasında Tekne rengini yansıtan durgun sular geliyor aklıma birkaç yeni boyanmış sandal çekilmiş kıyıya Göksu uzun Göksu etrafı çiçekli yeşil boydan boya Acı bir fren sesi duyuyorum ardımda '-Hey sen önüne baksana bu ne dalgınlık baba.' '-Özür dilerim birader hiç sorma kabahat bende değil... Düş kaldırımlarında.'