Hiçliğin Aynası

M Mehmet Ali Işık
0 Altın Yaprak
Bir türküdür dudaklarımda, acısı derya olmuş. Bir şiir yeşerir, kardelen oluverir göğüs kafesimi delercesine. Ve dağlardan yankılanır elbet, kederinden öldüğümüz sessizligimizin sesi. Tanrı görmez, peygamberler duymaz. Ki içim içime sığmazken, Mürekkebini saplamaktan yorulmadı ellerim kalemimin. Bir o kadar yorgun olan billur kağıda. Kağıt ille de öldür derken beni, Kayıtsız kalamazdım elbet. Öldürdüm çünkü en iyi arkadaşlarımı ben, Öldürmekteyim hâlâ. "Arkadaşta sevgi, sevgide aşk, aşkta birlik, birlikte hiçlik" dedim hep. Diyorum yine... Şimdi, ölüler aynasında bakıyorum, Öylece kendi kendime.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.