Sen Olmayınca...

Geceler yine uzun yine haram En derinden kanar gönül yaram Üşüyen kalbime neyi saram Bir deli divaneyim sen olmayınca... Ellerim nasırlaşır seni tutmayınca Kulağım mahmurlaşır seni duymayınca Gözlerim buğulanır seni görmeyince Umutsuz bir garip gibi Ölümü beklerim sen olmayınca... Mevsimi gelmeden sararan yapraklar En verimli anında kuruyan topraklar Daha akşam olmadan kararan havalar Her şey kendinden geçti sen olmayınca... Ne bülbülün sesi kaldı ne gülün güzelliği Leyla ile Mecnun bile unutmuşlar sevgiyi Mat bir siyah kaplamış hayatın tüm rengini Sevdalar da yalan oldu sen olmayınca... Masmavi denizler siyaha dönmüş Parıl parıl yıldızlar bir anda sönmüş Güzel olan ne varsa bak şimdi ölmüş Hayatın anlamı yok sen olmayınca... Her anı senle geçen bir ömür istemiştim Her şey yalandı bana bir tek seni sevmiştim Kalbimdeki duyguları yüreğine sermiştim Onları da kaybettim sen olmayınca...