Mehmet Bardakçı

birden ''bitti'' sesi duyuldu çınladı ortalık sevgisizlik kapladı geceyi…

Adı da Kendisi de Aşk Olmalı Sonrası yoktur aşkın; Bir gece geç zamanda, Olmayacak bir anda,…

Adım Adım Aşk Bir gizemdi bakışların Soru işaretleri yüklenmiş Kırılmış köprünün ayağı…

denizin aşk dağıtan yüzüne ürkek ay vuruyor gizlice yitmeye aday yitirme korkuma…

Bakışların düşer Hüzünler dökülür yere Bir kiraz çiçeği Koparılır dalından…

Yirmidört saatimin kadınıydı Dahası olmadığından Gülüşünün sıcaklığında ısınırdım Tüm kış ve sonbahar…

Aşkın ölümü hep yavaştır Acısını derinden hissedersin Kavratır önemini Yaralar…

Aşk sonrası yaşarız en büyük kanamalarımızı…/ Özlem'e… ah o içselliğinin dehlizleri, korkusuz ve ışıksız yürümeleri…

Hüznün kefesine Hep dost olan gecenin Kara Kapkara ağırlığı…

bir şiirdim akardım pervasız ırmak gibi bir çift göz değince dağıldım tesbih gibi…

Gecenin esmerliği sabah ışığına düşer.../Aysun'a... titrek şavklı kör fener düşler çürüyor…

hava aşk güzeli masmavi soluyorum bu sabah seni içimde bir taşma, bir taşma ki dağları boyluyor hayalin, tüm çocuksuluğunla…

nasılda çalıyorsun beni, benden habersiz. gitmek hep kahverengi gözlere yazgısı mı ayaklarımın?…

sen bayram çocuğu, soru işaretlerimin noktasında keyifli karadelik yolculuğumun baharla düşen son damlası,…

dilsiz gecelerimin egemeni tanığı çocukluğumun sırdaşım…