Edirnem

İçimin sızısı fakir Edirnem Yoksulluk içinde şiir Edirnem; Babam, kızkardeşim, torunum Annem. Bir güvercin olsam kanadı kırık Doldursam çilemi kubbelerinde camilerinin Bu kadar yakmazdı beni ayrılık. Tabyanda vurulmuş şehit gibiyim, Kırılmış bir dal'ım bahçelerinde, Bir mezar taşında beyit gibiyim. Bahardır Edirne, Anlı Edirne! Yırtıklar içinde şanlı Edirne! Ben senin aşkınla geldim cihana, Bu gönül vurulmuş bir kere sana. Dönemez geriye yollar kapanmış. Ne çıkar inlesem de inim inim, Ümidim, sevgilim, gayemsin benim Varlığım sevginle tutuşup yanmış Nerdesin ey ecel, nerdesin ölüm Beni siz kurtarın son ayrılıktan, İşte budur arzum niyazım Hak'tan. Bu bir ölüm değil bir ayrılıktır Sevginle erimek bahtiyarlıktır. Not: ikinci dünya savaşı içindeyiz