İzmir’de Akşam ve Sen

M Mehmet Bozkurt Esenyel
0 Altın Yaprak
Sonsuzlugun şarkisini söyler dalgalar, Özlemin mavi mavi büyür denizlerde. Yeni bir dram başlar, Güneş batar, açilir yeniden perde. Simsiyah bir gök, piril piril yildizlar, Milyonlarca inci serpilir baştan başa, Deniz dalgalarla uzatir semaya kollarini Mavi ile siyah kucaklaşir. Böylece başlar temaşa. Mehtap aryaya başlar, Karişir birbirine neş’eyle hüzün, Sonra sen görünürsün. Ayın dağılmış saçları arasından. Tümünden güzel ve müstesna senin yüzün. Seslenirsin bana dalgalardan, Ak yaşlar dökülür ağlayan Karapınar’dan. Yokluğun sarar tüm varlığımı, Dolar içime kara sevdan denizlerce Bir şeyler kırılır yüreğimde Damarlarım sızlar ince ince. Bir rüzgar eser karşıyakadan Seninle dolu, fakat sensiz. Yas tutmuşçasına morarır dağlar Mordoğan’da. Sensiz ağlarım, yalvarır deniz Karapınar, Karaburunda. Özlemin büyür göklercesine Dalga dalga derinden, Şarkılar kolkola açılır denize Davud'un yerinden. Tümünde sen varsın; Denizde, dalgalarda, Güzelbahçe’de, Karapınar’da; Sensin büyüyen şimdi, sevda, sevda Mordogan’da. Uzatırım kollarımı denize Seni tutamam. Umutlarım kırık, bükük boynum Sen yoksun diye ondan. Ak yaşlar dökülür Şimdi benimle ağlayan Karapınar’dan.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.