Son Durak
M Mehmet Bozkurt Esenyel
0
Altın Yaprak
Dışarda,
Kar, fırtına, boran..
Kimsesizlik, çaresizlik
Konuk bende bu akşam,
Aç ruhlarında hora tepiyor zaman.
Ne başlarında ıslanmadık bir tel saç,
Ne benizlerinde bir damla kan.
Şiirler okuyorum onlara,
Ölüpte yaşayan ozanlardan.
Avuntu olmuyor gülen, ağlayan dizeler..
Anlıyorum,
Sonra kucak kucak,
Anılarımı sunuyorum:
Geziyoruz kent kent, bucak bucak.
Yine çaresizliğin boynu bükük,
Yine kar fırtına bora,
Kimsesizlik nerdeyse donacak.
Bu an, çok uzaklardan,
Bir müjde getirse biri,
İster melek olsun, isterse şeytan
-Haber salmış-dese sevgilin
Son duraktan,
Koşacağım, koşacağım,
Son damla kan,
Dökülünceye dek damarlarımdan.
Öpeceğim taşlarını,
Sana varan yolun tek, tek,
Görenler zavallı diyecek,
Boş gözlerle bakacaklar acıyarak,
Çünkü ne sen varsın,
Ne de o son durak...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş