Haykırışlar Geçiyor Cadde Boyu...

Haykırışlar geçiyor cadde boyu kapımdan Çok geçmeden pencereme vuruyor hasretin Ardı sıra çalınıyor kapı sanki sen çalarmışsıncasına Ben de sen gelmişsincesine açıyorum kapıyı Ve sen... Teninde uzak mesafelerin kırıkları Her defasında yere döküyorsun gözyaşlarını Sen gittikten sonra ben yüreğimi elime alıp Parçalanıncaya kadar siliyorum yerleri Acaba bu kez kimin için gelmişti? Aman Allahım neden gelme diyemiyorum Neden kapıyı suratına kapatıp Boynumu bükemiyorum... O yerini biliyordu Hiç selamlamadan gözlerimi Usulca oturdu eski hatıralarına O biliyordu benim bilmediğimi Yaşamın hakkını verebildin mi? Ve o bunu utançla tartışmış Gözlerinde doğrunun korkusu olmuş Fakat o yalan söyleyememiş Yavaşça söktü boğazındaki düğümü Ödünç alınmış yaşamlarla geçiştiriyorduk dünyayı Anladım ki; Karanlık bir dehlizin içinde Baş başa kalmış Bir kendi bir de vicdanı İçinden bir ses ona ne yaptın demiş Yaşadığın müddet boyunca "Peki şimdi ne olacak Ne benim ona git diyecek gücüm var Ne de onun burada kalacak yüzü Ama giderse sönecek yine ışıklar Bu kez kim kapayacak gözlerini?" Gidiyorum dedi Daha ağız tadıyla hoş geldin diyemeden... Seni son kez görmek istedim dedi Bir hayal daha böyle geçerken gözlerimden Caddemdeki kalabalık artmıştı Bir cenaze çıkıyordu bu evden Omuzlar üzerinde giderken haykırmışım sessizce Işıkları kapatmayın! O yine gelecek...