Son Kez Bana Mektuplar 1

Seni anımsamak bile O eski tadı vermez oldu. Hayat öylesine kuru bir kavram! Yılların elinden seni kurtaramadım ki Bunca yıl sonra yan yana gelebilsem.. Mümkün değil, biliyorum. Mesafeler ve aramızda aşılması güç engeller.. Hangi boyutundasın aşkın? Dostluk seni sıkar mı? Karanlık dünyanın kara talihlisi Bana da mı kapkarasın? Hani bakışların kalmıştı dikiz aynamda Yüreğime attığın ikinci oktu.. Seni bir göl başında Rüyalar aleminde yüzerken buldum.. Fakat, içerinde ateş yoktu.. Sadece dilde, hatırda kalan güzelliğin.. Gönül güzelliğindi... Fakirdin, gariptin, ezilmiştin... Hayat, buydu besbelli; Kimileri baştan ayağa sultan... Kimilerinin peşinde dertler birer sulta!.. Ben ezilenleri severim, Yüreğim ezik!.. Ben gönlü yüce insanları severim Yüreğimde aşk var.. Sana olan ısrarım bundandır, Kim bilir.. Lakin, elini tutmak isterim, tutamam Bir günahın başlangıcı dersin!.. Sarılmak isterim sana, hasretle Öteden beri beklenen Ta ötelerden birikmiş arzu.. Bu arzuyu görsen erirsin, eriyeceksin.. Bir mum gibi Sevgilerinle, Hasretlerinle, Aşklarınla, İsyanlarınla... İsyanlarınla eriyeceksin.. Yüz defa, bin defa kahredeceksin.. Doğduğuna pişman olup, Yaşadığına kahrolacak, Günde yüz kere ölüp Bin kere dirileceksin... Ne bir el tutacak elini Ne de sevileceksin... Sen hayata dargın Hayat sana bir yük Canını sinende taşıyacaksın... Sevmezsen, Sevildiğini bilmezsen, Sana gönül açılır da Sen sevmeyi bilmezsen; Zaten bir ölüsün! Yaşasan da... işte öyle Yaşayacaksın...