Marikayı Seyretmek

Adı Marikaydı Çoook harikaydı Evimizin iki cadde ötesinde Mütevazi bir cafesi vardı. Yanından geçerken duyardım Güzel bir sesi vardı. Ben onyedisinde bir delikanlı Marika kırkında bir Yunanlı. Ekseri okul kaçışlarında Uğrardım mekanına Sırf kokusunu içime çekmek için Sokulurdum yanına. Sonra seçerdim kendime kuytu bir masa Gözlerden ırak, Düşünürdüm; okul olsa da olur olmasa da Sen kendini Marikanın seyrine bırak. Marika fır dönerdi cafede Servis yapardı. O hangi masaya gitse Gözlerim oraya sapardı. Hele bir de savurmaz mı saçlarını Şöyle sağdan soldan İnanın kudururdu hislerim Çıkardım yoldan. En son benim masama uğrardı hep Ve nedense beni daima dalgın yakalardı '- Ne alırsın küçüğüm' Diye sorardı gülerekten Hafifçe sokulurdu yanıma eğilerekten '- Şeyyy......' diye cevap verirdim hep afallayarak Birazcık da mahcup olurdum çuvallayarak '- Limonata yerine gözlerinizi, Çikolata yerine dudaklarınızı, Sosis yerine de parmaklarınızı alabilir miyim lütfen' Demek gelirdi içimden. Ee. Tabi ki diyemezdim. Ve elim ayağıma dolaşır hiç bir şey isteyemezdim. Kalmam gerektiği kadar kalırdım cafesinde Ve sonra ayrılırdım gözlerim arkada gönülsüz Çıkarken söz verirdim kendime her defasında Bir gün anlatacağım Marikayı şiirlerimde noktasız virgülsüz. İşte size Marikalı bir günümü anlattım Kaç sabah onun heyecanıyla uyanıp Kaç gece onun hayaliyle yattım Ah bilseniz ben onun seyrinde Ne duygular tattım. Şimdi ben kırk yaşında olgun bir erkek Marika da altmışüçünde bir ihtiyar olmalı Nasıl çıktı hayatımdan Neden sırra kadem bastı bilemiyorum Ne kadar okşasam da şimdi kadınları Marikanın seyrindeki hazzı bulamıyorum.