Düşlerin

Yalnız değilim, biliyorum bulunmadığım şehirler yokluğumu hissetmiyor tanımadığım insanlar selam veriyor Bir tutunsam düşlerine, ah o düşlerin... Avuçları gelecek dolusu meleğim Düşlerin gecelerimin tek uykusu Mutsuz değilsin, biliyorum demagog dudakların yok mimiklerinde, yaşanası düşlerinde... Ah o düşlerin, canımı yakıyor! Zaman, sağır bir sadist oluyor kollarımda sesimde yalnızlığın bütün hal ekleri Bu şehrin kükürtdioksidi artık beni boğuyor Ah o düşlerin meleğim, o düşlerin beni bedenimden ayırıyor Günlerim masum bir çocuk oluyor kollarımda İçimde acının bütün hal ekleri Burnunda kokum yok, yanımda ellerin... Birkaç buruk sevgi sözü, Ritimlerini kaçırmış kalp atışları, insanın içinde haylaz kanser gibi gözyaşı damlalarıyla biriken göl gibi suya aşık olmuşken çöl gibi büyüyen iç daraltısı... elimizde bunlar var. Yalnız değilim, biliyorum bulunmadığım şehirler yokluğumu hissetmiyor tanımadığım insanlar selam veriyor Gözlerim sabah damlası bebeğim ölesiye soğuk, ölesiye özlem, ölesiye kurşuni Gözlerim şafak yorgunu dinlensin, bakıyorum hep uzaklara, dinlesin... Sana baktığım hiçbir fal açılmıyor Aşklarım paramparça, ellerim bir avuç küfür Baştan alıyorum, sana baktığım hiçbir fal açılmıyor üzülüyorum Yalnız değilim, biliyorum bulunmadığım şehirler yokluğumu hissetmiyor tanımadığım insanlar selam veriyor Gece trenleri bana seni soruyor geçmiş zaman yolculuklarında uykusuz kalıyorum Düşlerine sarılıp uyuyorum ah o düşlerin, yatağımı ısıtıyor.