M Mehmet Ilgın

Mehmet Ilgın

8 şiir · 1986 —

0 Altın Yaprak

OTOBİYOGRAFİM 12 Mayıs 1986 tarihinde Konya ilinin Bozkır ilçesinde dünyaya geldim. İlkokula Bozkır'da başlayıp yine Konya'ya bağlı bir ilçe olan Cihanbeyli'nin Gölyazı kasabasında ilköğreninimimi tamamladım.. Ortaokul ve lise öğrenimimi Bozkır Anadolu Lisesi'nde tamamladım.. Bu arada Türkçe öğretmenimizin tavsiyesi üzerine tutmaya başladığım birikim defterime hoşuma giden güzel sözleri ve şiirleri yazmaya başlamıştım. Bu sırada karalamaya başladığım mısralar sayesinde şiire bir kenarından tutunmuş oldum. Liseden mezun olduktan sonra ÖSS sınavı sonucunda Atatürk Üniversitesi Bayburt Eğitim Fakültesi Sınıf Öğretmenliği Bölümü’nü kazandım. Bayburt’ta geçen üç ay sonunda, Selçuk Üniversitesi Eğitim Fakültesi’ne yatay geçiş yaptım. 2008 yılında mezun oldum ve ilk görev yerim olan Ağrı İline bağlı olan Balıksu köyünde öğretmenlik hayatıma başladım. Şu an memleketim Bozkır’a bağlı Soğucak Mustafa Yamaner İ.Ö.O’nda görev yapmaktayım. İşte benim hikayemin özeti de bu kadar.. Sürç-i klavye ettiysek affola.. Mehmet ILGIN Saygılar..

  • Şiir: Buluşma / 100 Şiir 100 Şair(Bir adet şiir) , BULUŞMA 2 - ŞAİRLER BULUŞMASI(Bir adet Şiir)
  • Yazı: IHLAMUR DERGİSİ (Sayı: 4 AHVALİMİZ ÜZERİNE başlıklı yazı..)

Mehmet Ilgın şiirleri

Arama yardımı

Kurulmuş koltuğuna bizi seyrediyor, Mavi gözlerinde bir derin düşünce. Fakat, neyi düşünüyor Mustafa Kemal? Cumhuriyeti mi? Yoksa yeniliklerini mi?…

Zaman su gibi akar gider Derken bakarsın ömrün biter Düşün geçmişinden ne haber Biçare kalmışsın derbeder!…

Sabah güneş doğanda Bin bir çiçek açanda Her an benim aklımda Sen varsın ey sevgili.…

Hayat en iyi öğretmendir; Unutma! O; sana sen olmayı öğretir Kendi başına ayakta durmayı Tüm zorluklara göğüs germeyi…

Karanlık yolların sonunda seni görüyorum Yüzün bir ay gibi parlıyor ufkumda Yaklaştıkça sana, kaçıyorsun benden uzağa Ne kadar koşsam nafile, yetişemiyorum sana…

Sen bir karanlıksın, Yüreğine ay doğmamış. Hain ve zalimsin, Sevgiden eser kalmamış…

Kahrediyor bu dert beni Öldürüyor günden güne, Bir de hasretini ekleyince üstüne, Sorma, sorma ne haldeyim ben.…

Karanlığın ortasında bir insan Bulamıyor sığınacak bir liman karanlıkta yalnız kalmış biçare Soruyor kendine ben kimim diye…

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.